| Hugo 的个人资料l $pAce Hugo ผู้ไม่กี่ยว...照片日志列表 |  工具  帮助 |
|
l $pAce Hugo ผู้ไม่กี่ยวข้องห้ามเข้า l1月4日 Happy New year จ๊ะ....ก่อนอื่นต้องขอสวัสดีปีใหม่กับเพื่อนๆ พี่ๆ น้องๆ ทุกคนเป็นอันดับแรก
ปีใหม่ปีนี้ไปไหนกันมาบ้างเอ่ย? ส่วนผมน่ะเหรอ ก็ตามรูปเลย
ที่เพิ่งอัพไปวันล่าสุดนี่ไง...
ก็ว่าจะมาเล่าถึง ฉุกละหุกทริป ของเพื่อนๆ ผมและตัวผมกันบ้าง
เป็นการไปโดยไม่ได้เตรียมตัวอะไรกันซะอย่าง
มาคุยกันว่าจะไปไหนก็เล่นเอาวันที่ 28-29 โดยเริ่มเดินทางในวันที่ 30
และผลที่ออกมา คนเลยไปน้อยตามระเบียบ แค่ 10 คนเท่านั้น
แต่สิ่งที่ได้กลับมา คือความติสด์แดกอีกมากมาย
เราพบกับมุมมองของธรรมชาติและบรรยากาศต่างๆ มากมายที่ไม่เคยพบเจอ
เพิ่งเข้าใจอย่างที่พ่อแม่บอกนี่เอง ว่าการหนาวแบบพูดเป็นไออกมาเปนอย่างไร
นี่ขนาดไป กาญจนบุรีนะ ถ้าไปภาคเหนือมันคงหนาวกว่านี้อย่างแน่นอน
เป็นการเห็นภาพว่าน้ำมีไอเย็นขึ้นมาครั้งแรก
ตื่นเต้นพอสมควร กับประสบการณ์ครั้งนี้ และไม่คิดว่าจะมาค้นพบที่บ้านน้องแก้มป่อง
ด้วยปัจจัยเพื่อนๆ ที่ไปกันน้อยนิด ซึ่งส่วนใหญ่ก็ติดครอบครัว
ที่เพิ่งมีหรือมีมานานแล้วเสียส่วนใหญ่ ทำให้ไม่สามารถมาร่วมเดินทางกับฉุกละหุกทริป
ในครั้งนี้ได้ อยากบอกว่าในปีต่อไป ผมก็คิดว่ามันก็คงเป็นแบบเดิมๆ
ปีใหม่ใครๆ ก็อยากอยู่แต่กับคนที่เรารัก และชั้นล่ะใคร และใครที่รักชั้น
สับสนในตัวเองพอสมควร
ในทริปครั้งนี้มีชายน้อยถึงน้อยที่สุดในหมู่เพื่อนเรา
โดยมีตัวนำแค่ 3 คนเท่านั้น
นัทตี้ ไอ้ล้าน ฮิวโก้
ส่วนคนอื่นในรูปนั้นก็ประกอบไปด้วย
แฟ้นแป้งหมี่(พี่เอก) เพื่อนพี่เอก(จ่ายศ) และก็พี่เอ๋(พี่ของแก้ม)
การได้ 3 คนนี้มาเหมือนเราจ้างคณะ3ชวนชื่นมาเล่นตลกยิงมุขแป๊กๆ
ให้พวกเราชมตลอดงาน พวกนี้ช่างกล้า มาถึงก็ยิงมุข
แป๊ก แก่กๆ กระจาย น่านะ เกรงใจขำก็ช่วยขำขำไป
เขาจะได้ไม่เกร็งเวลามาเที่ยวด้วยกัน
เที่ยวเฉยๆ คงไม่สนุก มันต้องมีกิจกรรมเล็กน้อย
ซึ่งทริปนี้ หัวเรือใหญ่ ก็คือพี่ล้านของเรานี่เอง
การเทคแคร์ส่วนใหญ่ ก็ตกเปนของแฟนพี่ล้าน(แก้มป่อง)
ให้พี่ชายพาเราไปเที่ยวที่ต่างๆ มากมาย
ด้วยกระบะของลูกสาวกำนัน
มาถึงที่จังหวัดกาญฯ พวกเราก็แสดงสัญชาตญาณตลกแดกก่อนเลย
โดยไปซื้อพวกเครื่องดื่มและอาหารกินเล่นทั้งหลาย
ที่ร้านสะดวกซื้อแถวหมู่บ้านแก้ม ก่อนจะคิดตังเบ็ดเสร็จ
เจ้าของร้านเจ้ากรรม ดันลืมคิดค่ามาม่า 30 ห่อของพวกเรา
มีเหรอว่าคนดีจะเข้าสิงพวกเรา
ชิ่งดิครับท่าน!!!
แน่นอนนี่แล่ะ สูตรประหยัด ก่อนจะไปพบกับราคาค่าห้องที่ทำให้สะอึกพอสมควร
มากันน้อยจึงทำให้ค่าใช้จ่ายอพงพอสมควร
ก็ตกอยู่ที่คนละ 1500 บาท ทั้งที่มาแค่กาญฯ เท่านั้นเอง
แต่ทุกอย่าง การจัดการดำเนินการเช่าห้อง ก็เป็นหน้าที่ของเจ้าถิ่นและแฟนเจ้าถิ่น
พวกเรานี่ตีปีกเที่ยวกันลูกเดียว
จนมาถึงในตอนกลางคืน อยากบอกว่าอากาศต่างกับตอนกลางวันมาก
หนาวจนจับจิต อากาศเปลี่ยนแปลง จากร้อนเป็นหนาว
เสื้อ 3 ตัว ถูกใส่
กางเกงใน บ๊อคเซอร์ กางเกงบอล และกางเกงลายทหาร ถูกใส่
แพ๊คเต็มตัว หนาวเต็มที่
พวกห้าวอย่างพวกไอล้าน ชอบนอนเต๊น ก็กางกันเต็มที่ 2 เต๊น
สุดท้าย ก็กลายเป็นเต๊นเดียวที่พวกมัน 2 คนไปนอน
ส่วนอีกเต๊น พวกมันบอกเอาไว้เผด็จศึกสาวๆ ที่สอยมาได้
"แหม ที่นั่นมีแต่สาวอายุไม่เกิน 10 ขวบทั้งนั้น"
จะได้สอยใครล่ะนั่น
ก็กลายเป็นเต๊นว่างเปล่าไป
ในวันที่สองอาการก็กลับมาร้อนช่วงกลางวันอีก ขอบอกว่า
3 หนุ่มโฉด หน้าดำตากแดดอยู่หลังรถ 2 วันติด
หน้าไหม้ไปกันเป็นแถบ
แต่ก็แลกกับการเที่ยวหลายๆ ที่อย่างในภาพที่โชว์ให้ดู
และงานนี้เองอาหารมีให้กินไม่ขาดมือ พร้อมกับเบียร์ที่มีกินตลอดเวลา จนเอือมไปเลย
เพราะเเทบจะกินมันแทนน้ำซะแล้ว
และในคืนวันที่ 31 นั่นเอง พวกเรากลับพบข่าวร้ายเรื่องการวางระเบิด
ที่อนุสาวรีย์ก่อนที่บ้านแต่ละคนจะโทรมา กลัวว่าพวกเราไปอยู่ในจุดอันตรายนั่นหรือไม่
ไปๆ มาๆ เหมือนช่วงวันเกิดไอปุ้ยที่ผ่านมาเมื่อเดือนกันยายนเลย
ที่รัฐบาลเกิดการยึดอะไรนั่นแล่ะ เหวอกันถ้วนหน้า
ฉุกคิดในใจห่วงคนๆ หนึ่งที่ไม่รู้ว่าจะอยู่ใดบนโลกใบนี้
จะไปอยู่ในที่อันตรายนั้นหรือไม่ ถ้ายังอยู่ดี ได้อ่านอันนี้แล้วก็ช่วยตอบมาด้วยนะ
เป็นห่วง..
เรื่องเศร้าไม่สนใจ เพราะเราไม่อยู่ใน กทม. มาฉลองกันที่กาณฯ นับเค้าดาวน์
ด้วยบรรยากาศผู้คนที่พลุกพล่าน และร่วมรอฉลองเค้าดาวพร้อมๆ กัน
ทางรีสอด ได้แจก ไอ้ที่ดึงแล้วดังให้พวกเรา ไม่รู้ว่าเรียกอะไร
ก็นั่นแล่ะ ดูสนุกสนานกันมากมาย ผู้คนร่วมเฮกัน เปิดเพลงกันสนุกสนาน
บรรยากาศแบบบ้านๆ แบบนี้ก็ เจ๋งไปอีกแบบ
มันมีกลิ่นไอ ที่เราไม่เคยเจอไปอีกแบบนึง
ติสด์แดกขึ้นอีกขั้นละ
หลังจากความสนุกสนานซาลง พวกเราก็เริ่มซ่า ด้วยการจัดกิจกรรม จับของขวัญขึ้น
โดยพี่ล้านและนัทตี้เปนคนคิดขึ้นมา ให้ซื้อของขวัญมูลค่าไม่ต่ำกว่า 100 บาท
ไอเรามารู้ทีหลังก็ซื้อไม่ทันละ จึงไปซื้อเอาที่กาญฯ โน่นเลย
และก็ได้นาฬิกาสุดเซลล์ในราคา 129 บาท
โดยกติกาชั้นคิดขึ้นมาเองว่า ถ้าชั้นหรือใครก็ตามจับได้ใคร
คนนั้นก็ได้ของคนจับไป
โดยผู้ซวยที่ได้ของผมไปก็คือไอนัทครับท่าน
ส่วนผมนั้นได้ วิทยุเล็กๆ จากจุ๊บแจงมา ก็เก๋ไปอีกแบบ
ส่วนไอ้คณะตลกทั้งสองคนที่แป้งเชิญมา เตรียนมซื้อไม่ทัน
จึงมอบเปนตังแทน 100 กว่าบาท ถึงยังไงเขาก็ร่วมกิจกรรมกับเราน่า
ไม่ถือๆ
ภาพก็อยู่ด้านบนหมดแล้วกับกิจกรรมช่วงปีใหม่ที่ผ่านมา
ก่อนกลับมานับตัง ปรากฏว่าเสียไปเยอะมากมาย
ไหนจะค่าเที่ยว แล้วก็ "ค่าไพ่"
ไอตอนแรกๆ ก็ได้ 200 กว่าบาทแล้ว มีตังซื้อของกลับบ้านไปฝากแม่ซะที
แต่ไหนได้ มาเล่นคืนที่ 2 เสียไป 500 อึ้งเลย หมดดากกลับบ้าน
เดือนนี้สงสัยกินแกลบอีกแล้วพี่น้อง
กลับมาสู่ กทม. ดูเหมือนว่า ต้นปีนี้คนน้อยจัง อาจมาจากสถานการณ์การวางระเบิด
แต่สำหรับเราแล้ว มันเหมือนสัญญาณที่บอกว่า ปีนี้ก็คงต้องเหงาๆ อีกแล้วสินะ
เศร้าจัง.....
....ขอบคุณกาญจนบุรี
....ขอบคุณ พี่เอ๋ ที่พาพวกเราไปเที่ยว และสนุกสนานมากมายตอนสิ้นปี
....ขอบคุณทุกเรื่องราวที่ผ่านมา ทั้งดีและร้ายในปีที่ผ่านมา
...ขอบคุณเรื่องราวที่ยังคงอยู่ และจะเก็บไว้ในใจ สำหรับคนสำคัญคนหนึ่ง 12月11日 One DaY WiTh EnterTain NiGhT Partyคงนานเกือบ 2 เดือนได้ที่ไม่ได้ อัพ Space เลย วันนี้ขอนอกเรื่องนิดนึง
เกี่ยวกับงานราตรีบันเทิงครั้งที่ผ่านมานะ ขอรับกระผม
คอนเซปของรุ่นเราได้เริ่มต้นขึ้นเมื่อวันเกิดของ ไอเหลือง นัทตี้ เมื่อวันศุกร์ที่ 1 ธันวาคมที่ผ่านมา
ตามข้อตกลงที่คิดกันด้วยความรีบตัดสินใจ "เก๋า..เก๋า"
คิดน่ะมันง่ายจนลืมคิดไปว่าการหาชุดมันยากเพียงใด...
ในใจแต่ละคนคิดว่าชุดแบบนี้คงหากันได้ง่าย มากมาย ทั่วไปแต่ที่ไหน เพราะความชะล่าใจนี่แล่ะ
ทำให้สมาชิกแก๊งเก๋า...เก๋า.. ชายทั้งหลายแหล่ ขาระบมเดินกันทั้งวัน
ก่อนวันงาน ผมและคุณปอมแห่ง SF ได้มีโอกาสไปเดินหาชุดแฟนซีที่แสนถูกใจ
ประเด็นหลักกะมุ่งเน้นไปที่ชุดย้อนยุคและกางเกงขาบาน
แต่รู้ไหม ร้านที่พวกเราไปเจอนั้นแม่ง.... แต่ละชุดตูล่ะเกินรับประทาน
เซเลอร์มูน 5 สี
โคโยตี้
มิสอาคาซี่
สโนไวท์
ทุ้ยยยยยยย.....ไม่ต้องคิดต่อ เพราะภาพมันคงอุบาทมาก ถ้าแก๊งเก๋าๆ เอาเสื้อเซเลอร์มูนมาใส่..
สุดท้ายก็ไม่เอา ไปวัดดวงหากันที่ประตูน้ำ ในตอนเที่ยงของวันที่ 9 ธ.ค.
ตามแบบฟอร์มเดิม ตูมาก่อนอีกละ ขนาดสายไป 20 นาที
พี่เต๋อแก่แกก็เพิ่งตื่น อีก 2 ตัวก็เพิ่งอยู่บนรถ ฮิวโก้จอมเหงาก็เดินชิวๆ ประตูน้ำคอมเพกซ์
มองหาร้านย้อนยุค แต่ที่ไหนได้ แม่งมีแต่เสื้อคุณป้า และมิสอาคาซ่าอีกครั้ง
หรือว่าจะลงไปชั้นใต้ดิน แผนกขายของเด็ก เอาชุดแบทแมน สไปเดอร์แมนมาใส่
ตู คงบ้า และไม่อยากคิดภาพ ภาพพจน์อันหล่อเหลาของเหล่าชาย Idols รุ่น 10 ทั้งหลายคงติดลบ
ไม่เอา ไม่เอา ไม่คิดดดดดดส์
13.00 พวกท่านทั้งหลายค่อยๆ เสด็จมา และพบปะกันที่ข้าวมันไก่ประตูน้ำชื่อดังตามลำดับดังนี้
นัทตี้ เต๋อเหรอ และไอ้ปอมแห่ง SF (คนสุดท้ายช้าสุด ขอแฉ)
ตกลงปลงใจกันได้สักพัก พวกเราออกเดินทางไปเริ่มต้นชมเสื้อผ้าและชอบปิ้งตามประสา Idols สุดฮ็อท
โดยเริ่มต้นกันที่ "The Platinum" ห้างสรรพสินค้าใจกลางคนที่รักสวยรักงาม....
เดินแมร่งทุกชั้น และที่นี่เองทำให้พวกเราตระหนักถึงโลกของ Fashion ว่าเสื้อผ้าของสาวๆ สมัยนี้
ออกไปในแนวย้อนยุคทั้งสิ้น ส่วนเสื้อผ้าของบรรดาชายหนุ่ม แมร่งมีแต่เสื้อ เกย์!!!!
คุณปอมกล่าวประโยคเตือนใจน้องๆ(ยกเว้นไอ้เต๋อเพราะมันเกิด 23) ขึ้นมาสั้นๆ ว่า
"อยากจะแต่งให้ดูหล่อแต่กลัวเค้าคิดว่าเป็นเกย์"
นั่นสิ ชายหนุ่มทั้ง 4 จึงเดินชอปฯตั้งแต่ใต้ดินจนสุดของชั้นนั้น กลับพบร้านที่ถูกใจ อยู่ 2ร้าน
แต่ด้วยความเรื่องมากพวกเราจึงไม่ตัดสินใจ และเดินทางไปเสียตังเรื่อยๆ ตามข้างทาง ตลอดทางถนนประตูน้ำ
เดินกันอยู่ 3 ชม. สุดท้ายข้างทางและห้างสรรพสินค้าต่างๆ ทำให้เราได้พร๊อบแต่งตัว มา 3-4ชิ้น
แว่นย้อนยุค ผ้าผูกคอ กุหลาบติดใจ และกางเกงขาบานสีขาว
ไอ้กางเกงขาบานนี้ขอบอกว่ามีเพียงตัวเดียว และผู้ที่ได้ครอบคลองไปก็คือคุณปอมของเรานี่เอง
ถึงบอกในรูปขอให้สังเกตกางเกงเขา ว่าโดดเด่นเจง เจง
สุดท้ายพวกเราก็กลับมาซื้อเสื้อกันร้านเดิม และได้เสื้อแบบในภาพ แต่มีบุคคลหนึ่งท่าน
ซึ่งพิษรักแห่งการอกหักยังไม่จางหาย ไปชอบปิ้งเหมือนเอาศพไปเดินด้วย นั่นคือ อีเต๋อนั่นเอง
เสื้อผ้าที่เลือกสรร ไม่ถูกใจมัน มันต้องการจะซื้อเอง เสียค่าโง่ไป ไม่ได้ค่าส่ง เพราะว่าถ้าซื้อเกิน 3 ตัวมันจะถูกลง
ไอ้นี่ติดติสด์แดก ไปซื้อแยกตัวเดียวกะเอาให้คุ้ม ใส่ได้ทั้งไปข่างนอกและไปงาน เสียไป
300 บาท ต่อ 1 ตัว
ส่วนพวกตู 160 บาทก๊าบบบบบ
(แต่รวมพรอบแม่งก็เกือบไป 300นะ -*-)
ส่วนเพื่อนๆ คนอื่นนั้นพวกเราได้บอกไปตาม คอนเสปเรียบร้อย แต่ก็ติดอยู่ที่ ไอ้สารเลวตัวหนึ่ง
ไอ้นี่ไม่รู้พ่อแม่มันสอนให้เกิดมา ติสด์แดกและเก๊กแนวต่อหน้ารุ่นน้องหรือไร
ไม่แต่ง ยังไงกรูก็ไม่แต่ง และเสร่อทำแนวใส่เสื้อครูดอยกางเกงขาสั้นไป(เหมือนอยู่บ้าน)
เชี่ยเต๋า!!!!!
ส่วนคนอื่นก็พอถูไถแต่งตามคอนเสป แต่ไม่วายมีพวกแปลกแหวกแนวออกมานึงและ2ตัวแบ่งแยกเพศออกมาได้เป็น 2 เพศ
เชี่ยโป้แต่งเป็น หลอดEragon อีออย แต่งเป็นจินนี่ชั้นต่ำ เสื้อผ้าไม่ลงทุน
อะๆ ตูพอให้อภัยเพราะมันยังแต่ง และร่วมคอนเสปกับรุ่นของเรา
ยกเว้ยไอ้เก๊กแนวคนเดียว ที่น่าโดนเหยียดหยามและไม่น่าให้เข้างาน "ไอเติมเพิ่มเป็นเต๋า"
ซื้อเสื้อผ้าเสร็จก็ว่ากะจะแวบแล้ว แต่ด้วยการรอไอ้เต๋อเลือกเสื้อผ้านาน ทำให้พวกตูเสียค่าแจ็คเก็ตที่แสนแนว
ทำตู 2 คนอดใจไม่ไหว บริโภคมันมาตัวละ 390 บาท อีกไม่นานทุกท่านคงได้เห็นกัน (เสียดายตังวุ้ย-*-)
และแล้วก็เดินทางไปแต่งตัวบ้านนัทตี้
สถานที่แต่งหล่อของหนุ่มๆ แต่ก่อนจะแต่งต้องรอ ไอ้ล้าน ถ้าไม่รู้จักว่าเป็นใครให้ดูในรูป หัวล้านมีคนเดียว
นัดมัน 6 โมง ไอ้นี่สายพ่อตายประจำ พร้อมกับรอไอ้กระเจี๊ยวที่ตอนนี้ได้ดิบได้ดีไปกับ ซิทคอมเรื่อง เทวดา สาธุ
เป็นหน้าเป็นตาดารารุ่นเป็นที่เรียบร้อย "เดอะปลั๊ก"
ไอ้ล้านแม่งขาสาย ล่อมา 19.30 พวกตูเซ็งเกล.....
และแล้ว แก๊งเก๋าๆ ก็พร้อมที่จะลุยงานนี้ ดูตามรูปได้มีการถ่ายโพสทีละคน โพสให้เห็นถึงความหล่อก่อนเข้างาน
19.45 เพื่อนนกโทรมาหาตูพร้อมบอกประโยคเด็ดออกมาว่า
"รีบๆ มานะเพื่อนๆ พี่ๆ รุ่นอื่นไม่มีใครแต่งอะไรมาเลย ตอนนี้กูอยู่คนเดียว อายโคตร"
ปี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด
"กำเลยครับ กลายเป็นพวกตูแต่งรุ่นเดียว"
และก็เป็นไปตามขี้ปากของไอเต๋าเมื่อมันไม่เห็นใครแต่ง โอ่ใหญ่
อยากด่าแม่งเป็นภาษาเกม "หนอย.....ไอ้เก๊ก เกรียนว่ะ"
ขอบอกว่าชุดมันใส่มา โค ตะ ระ สัน ดาร มาก
เสื้อชาวดอย กางเกงโทรมๆ รองเท้าหูหนีบ หน้าตาพวกไนจีเรีย ดำแบบนิโกรผสมอินโดย (ได้ทีขอชมหน่อย 555+)
และก็จริงอย่าง สุดสวยว่า ไม่มีใครแต่งมาเลย เสื้อยืดกางเกงยีนกันหมด
ยกเว้นน้องที่จัดงาน ที่แต่งกันครบชุด แต่เมื่อเจอแก๊งพวกเรา ก็เก๋าเกรงกลัวเสื้อผ้าของพวกข้าน้อยไปเป็นแถบ อิอิ
คอนเสปที่ข้าพเจ้าคิด คือต้องมีแว่นทุกคน(ผุ้ชาย) ใส่ก่อนเข้างาน เนื่องจากกากงเกงสีขาวหาไม่ได้
ข้าพเจ้าจึงต้องนำกางเกงที่เพื่อนๆ ในออฟฟิสเห็นกันบ่อย ใส่ไปปกปิดความเสร่อของตนเอง
แต่มันก็ดูเนียนใช้ได้เนอะ
พอเข้าไปในงาน ทุกคนต่างจับจ้องมีที่พวกข้าพเจ้า ที่แต่งได้ย้อนยุคและเป็นรุ่นเดียวที่แต่ง
ผมว่ามันคงแอบด่าในใจกันทุกคนว่าพวกนี้เสร่อว่ะ 555+
แต่ถึงจะเสร่อ เราก็ให้ความร่วมมือกะน้องๆ นะเฟ่ย ไม่เก๊กเหมือนคนบางคน อิอิ
และก็ยอมรับอีกครั้งหนึ่งว่ามันนานมาแล้วที่เราไม่ได้มีความรู้สึกถึงความผูกพันธ์ กับเพื่อนๆ
ที่เป็นน้ำหนึ่งใจเดียวกันในการแต่งตัว
ผูกพันธ์เกี่ยวกับน้องๆ ที่จัดงานนี้ให้เรา โปรเจฏเตอร์แนะนำตัวของพวกแกทำให้เราไม่ผิดหวัง ที่คิดว่า
รุ่นพวกแกเหมาะสมแล้วที่จะเป็นคนบันเทิงสร้างความสนุกสนานต่อจากรุ่นของพวกฉัน
และผูกพันธ์กับรุ่นพี่ที่ยังให้ความสำคัญกับสังคมเล็กๆ นี้อยู่
มันนานแล้วสินะที่เราไม่ได้กลับมาในบ้านกลังนี้
ของคุณ เด็กรุ่น 12 ทุกคนที่มอบความรู้สึกแบบนี้ให้กับชายตัวเล็กคนหนึ่ง
ก็แพร่มและเน่ามาพอสมควรมาอ่านเรื่องต่อไป
แต่ทุกคนคงตกตะลึกกะไอ้เอ็มโป้ ที่เดินเข้ามาใน ชุดของ Eragon หนังที่จะเขาฉายในเร็วๆ นี้
ครบชุดมีผ้าคุม แต่แกก็ไม่วายทำตามคอนเสปเรา ใส่แว่นแนวมาด้วย ขอบใจมากเพื่อน
ส่วนอีอยน้ำขิง อีนี่สงสัยเพื่อนไม่รักและไม่มีใครบอกมัน มันล่อใส่ชุดจินนี่โบราณสมัยตูยัง ป.2
ที่ช่วงนั้น จินนี่ยังหาชุดใส่ไม่ได้มา
แต่ใครจะรู้ว่าตอนจบไอ้และอี 2 คนนี้ได้รับรางวัลแต่งกาย ป๊อปปูล่าโหวต!!!
เจี้บโป้ตูยังพอรับได้ แต่อีน้ำขิงนี่ดดิ ใครไปโหวตมันฟะ
แต่ก็ดีเป็นหน้าเปนตาให้กับรุ่น และแต่งการรวมยอดเยี่ยมก็ไม่หนีไปไหน ก็พวกกระพ้มนี่เอง ที่ได้รับรางวัลไป
และก็เป็นผมเจ้าของคอนเสปและหาชุขึ้นไปรับรางวัล ก่อนจะพูดถึงคอนเสปชุดนี้ไหนฐานะรุ่นที่ 10 คนหนึ่ง่า
"ชุดของพวกเราน้นมีชื่อชุดว่า"
"เก๋า...กว่า...เก้า"
อันล้อเลียนร่นพี่พวกเรา 1 ปีที่สอนพวกเรามา เพราะพวกเขามักได้รางวัลแต่งกายรวมทุกปี
แต่ปีนี้ ขอโทดนะพวก พวกพ้มขอรางวัลไปล่ะ
อาจเป็นรางวัลที่ไร้สาระและกิ๊กก๊อกพอสมควร เนื่องจากไม่มีคู่แข่ง แต่ก็น่ะ นานๆ จะได้มีโอกาสได้ไปร่วมงาน
แบบนี้ซักทีในชีวิต คนเราเกิดมาจะมีสักครั้งไหมที่ได้มีใครสักคนจัดงานแบบนี้เพื่อพวกเราน่ะ
และสุดท้ายก่อนปิดงานก็มีการเชิญรุ่นพี่ต่างๆ ขึ้นไปกล่าวถึงความรู้สึกต่างๆ ก็ไล่กันไปแต่ละรุ่น
หัวโจกในงานนี้ก็ไม่ใช่ใคร "ไอ้วอก" แห่งซิทคอมเรื่อง"เป็นต่อ"
น้าเกลือรุ่น 6 ของเรานั่นเอง
แต่ในขณะที่น้าที่ไร้สาระตลอดงานกำลังพูดอย่างีสาระอยู่นั้น ก็มีอีกน้านึงโผล่มาแย่งซีนพอดี
นั่นคือ "น้าเบิร์ดรุ่น 8"
เย็ดเข้ งานจะเลิกแล้วพี่ท่านเพิ่งมา แถมหน้าแบบพวกขอทานแต่งตัวหมกชาวนา ชาวไร่ แย่งซีนน่าเกลือได้มากที่สุด
และงานนี้คงไม่สนุกถ้าขาดตาฮายรุ่น 8 ที่แกเปิดตัวยอมรับแก่สาธรณะชนทุกท่านแล้วว่าแกเป็น
"ตุ๊ด"
วันนี้แกมาในชุดของแคลชอัลบั้ม อีโมชั่น กางเกงแดงเสื้อกล้าม ทำไมถึงได้ลาวแบบนี้เพ่ แคลชออกอัลบั้มใหม่ไปเป็นมะโว้แล้ววว
และก็ตัวแทนแต่ละรุ่นก็พูดกันไป จนมาถึงรุ่นชั้น ชั้นก็ไม่ได้อยากจะพูด เพราะว่าโดนเพื่อนล็อคให้ขึ้นไปรับโน่น ร่วมกิจกรรมนี่มกมาย
แต่แล้วเพื่อน้อง 12 ก็อยากจพูดให้กำลังใจพวกแกบ้างเหมือนกันว่า
พวกแกทำให้ชั้นภูมิใจมาก ที่มีพวกแกแบบทุกวันนี้
ถึงแม้พวกแกอาจทำพลาดและยังปล่อยออกมาไม่ถึงที่สุด แต่แกก็ถือว่าผ่านที่ทำให้พวกพี่ๆ นึกถึงบรรยากาศเก่าๆ และรวมตัวกันได้
เราภูมิใจในตัวพวกแกรุ่น 12
และแล้วงานก็จบลงด้วยดีมีการถ่ายภาพหลังงานกันมากมาย กล้องที่พกไปได้ใช้ประโยชน์
ถ่ายคนนั้นที่นโน้นที แต่ด้วยความเพื่อนๆ เร่งไปต่อกันที่ร้าน Sky Bar จึงทำให้อดถถ่ายกะน้องๆ ที่รักมากมาย
ไว้โอกาสหน้านะจ๊ะทุกคนเราไม่พลาดแน่นอน
กว่าจะรวมตัวและเจอกันอีกครั้ง คงอีกนาน
"เที่ยวฝ่าย" จะมีหรือเปล่า ก็แล้วแต่สถานณการณ์
แต่ถ้ามีเมื่อไหร่ นักดนตรีตัวเล็กคนนี้ก็พร้อมเข้าไปให้ความสนุกและแจมอยู่เสมอ
สุดท้าย ท้ายสุดขอขอบคุณทุกคนที่เข้ามาอ่าน เรื่องราวที่แสนเรื่อบเปื่อย ใน 1 วันของฮิวโก้คนนี้
มันโม้ได้ยาวจนน่าเหลือเชื่อ!!!
ปล. Cassanovee ตัวจี๊ด..เราก็ยังคิดถึงคุณอยุ่ เราไม่ลืมคุณหรอก :)
|
|
||||
|
|
